Услуби матнро муайян кунед: . Эй писар, ... ва ту манишин то он гоҳ, ки меҳмtонон бигӯянд як бору ду бор, ки бинишин. Он гоҳ бо эшон мусоадат кун ва нон бихӯру фурӯтар аз ҳама кас нишин. Магар меҳwмони бузург бошад, ки нишастан мумкин набувад. О Ва аз меҳмонон узр махоҳ, ки узр хостан табъи бозориён бувад. Ва ҳар соат магӯй: “Эй фалон, нон нек бихӯр ва ҳеҷ намехӯрӣ. Шарм мадор, ки аз ҷиҳати ту чизе натавонистам кардан ... .” Унсурулмаолии Кайковус